Bogdan Dudko
Biografia
Bogdan Dudko był polskim poetą, tłumaczem, animatorem kultury, literatem, dziennikarzem radiowym i telewizyjnym, wydawcą książek i czasopism oraz przyjacielem pisarzy.
Jego debiut literacki nastąpił w czasopiśmie „Świat Młodych”. Publikował pod własnym nazwiskiem i pseudonimem Anna Wawrzyło. W twórczości podejmował tematy tożsamościowe, m.in. prowincję, naturę, korzenie, historię i miłość. Wydał tom „40 i 4 wiersze o miłości” (2008).
Był organizatorem wydarzeń artystycznych i festiwali literackich, redaktorem naczelnym pisma literacko-artystycznego „Kartki” oraz inicjatorem i redaktorem Biblioteki Kartek, w ramach której ukazało się ok. 40 pozycji książkowych. Był pomysłodawcą i organizatorem festiwali „Pod koniec wieku na końcu świata” i „Świat na uboczu”, a także „Wielkie Księstwo Poetów”, „M-jak Mickiewicz” i „S- jak Słowacki”. Zasiadał w jury III edycji Konkursu Poetyckiego im. Jana Kulki. Był nazywany często człowiekiem instytucji; przez niemal 20 lat pełnił funkcję redaktora naczelnego pisma Kartki oraz prezesa Stowarzyszenia Artystycznego Kartki.
Od 2010 do śmierci był związany z wydawnictwem i fundacją „Biała Wieża”.
Życie prywatne: był synem Leokadii (z domu Hajduczenia) i Józefa Dudko. Studiował filologię polską na filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku, w okresie studiów działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów. W późniejszym okresie pracował jako dziennikarz radiowy (Polskie Radio Białystok) i telewizyjny (TVP Oddział w Białymstoku), gdzie tworzył reportaże o tematyce kultury i dotyczących mniejszości narodowych. W latach 1992–2012 był redaktorem naczelnym i animatorem pisma Literacko-Artystycznego „Kartki” oraz redaktorem ponad 40 książek wydanych w serii Biblioteki „Kartek”. Ostatnie lata życia spędził w Cisówce. Zmarł w wieku 52 lat, 23 czerwca 2020 roku.