Biografia
Henryk Adamowicz urodził się 1 kwietnia 1919 roku w Białymstoku. Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego oraz Szkołę Handlową w Białymstoku. Po agresji radzieckiej na Polskę został wywieziony do syberyjskiego łagru. W kwietniu 1941 roku wcielono go do Armii Czerwonej: 622 pułku artylerii haubic, a następnie do 722 batalionu budowlanego, pracującego przy budowie linii obronnych pod Charkowem. Otrzymał zgodę na wstąpienie do Armii Andersa, lecz nie udało mu się do niej dotrzeć. Zimą 1941 roku wraz z 722 batalionem został wysłany do Stalingradu, do budowy zapór na przedpolach miasta. W rejonie Stalingradu pozostawał do zakończenia bitwy stalingradzkiej.
W maju 1943 roku został żołnierzem 1. Polskiej Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Walczył pod Lenino. W składzie 1. batalionu sapperów torował przejście dla piechoty przez pola minowe w trakcie walk o Warszawę. Ciężko ranny, następne trzy miesiące spędził w szpitalu. Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Powrócił do wojska ze statusem inwalidy wojennego.
Po zakończeniu wojny pozostał w armii: ukończył Oficerską Szkołę Piechoty Nr 3 w Inowrocławiu i Oficerską Szkołę Inżynieryjno-Saperską we Wrocławiu, dowodził jednostką wojskową w Łodzi, był oficerem w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu. W latach 50. został skierowany do pracy poza wojskiem, m.in. na stanowisko wiceprezesa ZGLigi Przyjaciół Żołnierza. Od 1960 służył w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Równocześnie był wiceprezesem ZGZwiązku Inwalidów Wojennych. Od 1962 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Pokoju. Służbę wojskową zakończył w styczniu 1975 roku w stopniu pułkownika, pożegnany przez wiceministra obrony narodowej, szefa Sztabu Generalnego WP gen. broni Floriana Siwickiego.
Działał społecznie w ZBoWiD, był między innymi prezesem Klubu Kościuszkowców, prezesem Klubu Polaków - byłych żołnierzy Armii Radzieckiej oraz członkiem Stołecznego Zarządu TPPR. W kolejnych latach był przewodniczącym Rady Krajowej Kombatantów Wojska Polskiego przy Zarządzie Głównym Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz prezesem Zarządu Krajowego Stowarzyszenia Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari - Kombatantów WP.
Zmarł w 2012 roku. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera FIII-11-16).