Krzysztof Garbaczewski
Biografia
Krzysztof Garbaczewski (ur. 24 lutego 1983 w Białymstoku) – polski reżyser teatralny, scenograf i autor adaptacji. Tworzy interdyscyplinarne spektakle i teatralne instalacje łączące performance, sztuki wizualne i muzykę.
Ukończył Wydział Reżyserii Dramatu krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego. Studiował m.in. pod okiem Krystiana Lupy i asystował mu przy Factory 2 w Teatrze Starym w Krakowie.
Zadebiutował w 2008 r. adaptacją Chóru sportowego Elfriede Jelinek w Teatrze Dramatycznym w Opolu. Rok później wystawił Odyseję według Homera w Opolu, współpracując po raz pierwszy z Marcinem Cecko. W Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu zrealizował Opętanych Witolda Gombrowicza; w Teatrze Polskim we Wrocławiu pokazał Nirvanę na podstawie Tybetańskiej Księgi Umarłych (2009) oraz Biesy Dostojewskiego (2010).
Główne motywy jego prac to egzystencjalne pytania o istotę współczesnego człowieczeństwa i kondycję człowieka w ponowoczesnym świecie. W spektaklach pojawiają się instalacje i elementy multimedialne, a w 2010 r. przygotował Gwiazdę śmierci inspirowaną kosmosem George’a Lucasa; spektakl odbywał się w kinie Zorza w Wałbrzychu i wykorzystał livestreaming.
W Nowym Teatrze w Warszawie zrealizował Życie seksualne dzikich (2011) na podstawie prac Bronisława Malinowskiego, a także projekt Dzicy (2011) oraz instalację Czarna wyspa Aleksandry Wasilkowskiej w spektaklu; praca ta była elementem długofalowego dialogu z wizualnością. W 2012 r. w Teatrze Dramatycznym w Opolu powstała Iwona, księżniczka Burgunda, a w Teatrze Dramatycznym w Opolu także Balladyna (premiera 2013) – część rozwijającej się polskiej trylogii. W Starym Teatrze w Krakowie zaprezentowano Poczet królów polskich (premiera 2013).
W 2013 r. zrealizował Kamienne niebo zamiast gwiazd, a także kontynuował współpracę ze storą i instytucjami pamięci narodowej podczas jubileuszowych obchodów powstania warszawskiego.