Salomea Deszner
Biografia
Salomea Deszner, właściwie Teschner, Teszner, urodziła się w 1759 roku w Białymstoku i zmarła 20 marca 1806 w Grodnie, była polską aktorką, śpiewaczką i przedsiębiorczynią.
Dzieciństwo i młodość spędziła na dworze hetmana Branickiego. Była córką nadwornego tapicera.
Debiutowała w 1777 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie. W tym okresie grała m.in. w sztukach Mina Barnhelm, Amant, Autor i Sługa, Krętolewicz. Pracowała tam do 1780 roku. Następnie występowała we Lwowie, a w 1783 roku powróciła na deski Teatru Narodowego; w tym czasie grała także w Grodnie i Dubnie.
W latach 1785–1789 występowała w Wilnie. W latach 1790–1796 znowu w Teatrze Narodowym w Warszawie. Następnie jej kariera aktorska związana była z Wilnem i Grodnem, gdzie założyła własny zespół.
Od 1802 roku zajmowała się prowadzeniem teatru grodzieńskiego, który miał wówczas przywilej objazdu całej guberni.
Występowała w takich sztukach teatralnych jak m.in. Rozyna w Cyruliku sewilskim, Zuzanna w Weselu Figara, Hrabina Murer w Eugenii, Plotkiewiczowa w Szkole obmowy. Grała również w operze, m.in. rolę Kasi w Nędza uszczęśliwiona, z muzyką Macieja Kamieńskiego, a także w: Bednarzu, Kowalu, Dwóch Strzelcach, Dwóch Skąpcach, Stellę w Fraskatance, Ernestynę w Szkole Zazdrosnych, Blondynę w Dla miłości zmyślone szaleństwo.
Wojciech Bogusławski opisywał ją słowami: piękny wzrost, kształtna kibic, twarz przyjemna, żywe i zgrabne poruszenia wystawiały w niej na scenie ujmującą osobę. Umiejętność obcych języków, dobry ton, jakiego w dworskim pożyciu w młodości swojej nabyła, krasiły jej obcowanie. Wrodzoną płci swojej chęć podobania się, umiała dowieść pięknym i gustownym ubiorem, w którym niekiedy zbyt rozrzutną nazwać się mogła.