Sylwetka - Białystok

Konrad Dworakowski

reżyser, aktor, scenograf i autor tekstów

  • 23.11.1975data urodzenia
  • Białystokmiejsce
  • 5osiągnięć

Biografia

Konrad Dworakowski urodził się 23 listopada 1975 roku w Białystoku. Jest polskim reżyserem, aktorem, scenografem i autorem tekstów.

Syn Andrzeja Dworakowskiego, scenografa i malarza, ukończył białostocki Wydział Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (obecnie filia w Białymstoku), gdzie również wykładał.

W 1998 roku był asystentem reżysera Jarosława Kiliana przy spektaklu Kłopoty Kacperka Góreckiego Skrzata Zofii Kossak-Szczuckiej w Teatrze Lalka w Warszawie. W 1999 wyreżyserował spektakl według tekstu Theodora Seussa Geisela. Następnie z zespołem Teatru Banialuka w Bielsku-Białej zrealizował Szopkę Don Cristobal Federico Garcíi Lorca.

Następnie reżyserował w najważniejszych polskich instytucjach dla teatrów lalek i skierowanych do młodego widza, m.in. w Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie, Teatrze im. Hansa Christiana Andersena w Lublinie, Teatrze Dzieci Zagłębia im. Jana Dormana w Będzinie, Teatrze Guliwer w Warszawie (w latach 2003–2005 kierownik literacki), Teatrze Groteska w Krakowie, Teatrze Lalek Arlekin w Łodzi, Wrocławskim Teatrze Lalek oraz Teatrze Lalki i Aktora „Pinokio” w Łodzi, gdzie w latach 2009–2019 pełnił funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego.

W trakcie swojej kadencji zrealizował m.in. projekt międzynarodowego festiwalu Teatralna Karuzela, określanego jako przegląd sztuki współczesnej dla dzieci, młodzieży i ich najbliższych.

Osiągnięcia

  1. Dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Lalki i Aktora „Pinokio” w Łodzi (2009–2019)
  2. Pomysł stworzenia międzynarodowego festiwalu Teatralna Karuzela - przeglądu sztuki dla dzieci, młodzieży i ich najbliższych
  3. Złota Maska w Łodzi (2010) za najlepsze przedstawienie sezonu 2009/2010 w teatrach lalek - Bruno Schulz – Historia wstępnej wyobraźni
  4. Nagroda ATEST (2009) za przedstawienie Pippi Pończoszanki w Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie
  5. Nagroda Główna na 25. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu (2011) za Bruno Schulz – historia występnej wyobraźni
Udostępnij sylwetkę
Udostępnij: