Michał (Mosze) Duniec
Biografia
Urodzony w ubogiej rodzinie żydowskiej Izaaka i Szejny, Michał Duniec rozpoczął edukację artystyczną w Białymstoku, a następnie studiował na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu S. Batorego w Wilnie.
W twórczości Duńca dominowała idealizująca stylizacja, płaskość i dekoracyjność ujęcia, z wpływami wileńskiego klasycyzmu i Romana Kramsztyka. Częstą modelką była jego siostra Ewa (Hava), a głównym tematem pejzaży - Białystok.
Współtworzył Grupę Plastyków Białostockich „Forma – Farba – Faktura”, do której należeli także Nachum Edelman, Bencjon Rabinowicz, Czesław Sadowski, Ichiel Tynowicki. Na wystawie prezentującej dokonania tej formacji przedstawił obrazy Motyw taneczny, Murzynka i Kwiaty. Wystawiał na Salonie Jesiennym (1931) w Pałacu Branickich. Na przełomie 1931 i 1932 obraz Postać siedząca znalazł się na Salonie Zimowym prezentowanym w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie. Z kolei w Salonie Zimowym Żydowskiego Towarzystwa Krzewienia Sztuk Pięknych, jego pejzaże Na przedmieściu, Nad rzeką i Wczesna wiosna były prezentowane.
W 1930 rodzice Duńca podjęli decyzję o wyjeździe do Palestyny; podczas pobytu w 1932 lub 1933 roku wywieźli część prac syna. Niektóre z owych dzieł spłonęły podczas pożaru, przetrwało kilkanaście prac. W rodzinnym Białymstoku nie przetrwała żadna z jego prac.
Losy Michała Duńca po 1933 roku są mało znane. Po wkroczeniu Armii Czerwonej przedostał się do Leningradu, gdzie brał udział w życiu artystycznym miasta. Prawdopodobnie wcześniej brał udział w walkach partyzanckich w lasach w okolicach Białegostoku. Utrzymywał kontakt z rodzicami, po ich śmierci w drugiej połowie lat czterdziestych rozluźnił więzy rodzinne.
Zmarł prawdopodobnie pod koniec lat sześćdziesiątych XX wieku w Leningradzie.